گردو و خواص درمانی آن
نام گردو به هر گونه درخت از خانواده گردو اطلاق میشود. آنها درختانی برگریز هستند به ارتفاع ۴۵-۱۰ متر، با برگهای شانهای به طول ۹۰-۲۰ سانتیمتر، تعداد ۲۵-۵ برگچه و جوانهها دارای درونه حفره دار هستند که این ویژگی در همه بالمیوهایها (Pterocarya) مشترک است بجز گردوهای امریکایی (Carya) در همین خانواده.
از معروفترین مناطق کشت گردو در ایران منطقه شهمیرزاد در استان سمنان است
گردو از دوران ما قبل تاریخ وجود داشتهاست. در قرون وسطی اعتقاد بر این بود که گردو سر درد را معالجه میکند حتی شواهد دال بر وجود یک باغ گردوی بسیار زیبا در باغهای معلق بابل وجود دارد. گردو هم به صورت خشکبار و هم به صورت تازه خورده میشود و از آن در تهیه برخی از غذاها استفاده میشود. گردو منبع خوبی از فسفر، پتاسیم، منیزیم، پروتئین و ویتامین E است.
مقدار فسفر موجود در گردو با ماهی و برنج و حتی تخم مرغ نیز برابری میکند. برگ و پوست گردو مقوی و تصفیه کننده خون است. برگها و پوست آن بخصوص بخاطر ماده تلخ و تانن آن در مداوای بیماریهای پوستی و خنازیر مفید واقع میشوند.
مهمترین خواص گردو:
درمان ورم روده و معده: ۱۵ تا ۲۰ گرم برگ گردو را به مدت ده دقیقه در یک لیتر آب جوش دم کنید ،برای ورم معده و روده. به به عنوان کرم کش ۳ فنجان در روز از این دم کرده را بنوشید . درمان خستگی و ورم: دم کردهء۵۰ گرم برگ گردو در یک لیتر آب را در آب وان بریزید این حمام آرام بخش خستگی ست و ورم را بر طرف میکند همچنین در مورد مداوای سرمازدگی و بیماریهای پوستی تجویز میشود .
درمان ورم لثه ولوزه: دمکردهٔ فوق را به میزان حجمش با آب رقیق کنید و آن را غرغره کنید تا ورم لثه و لوزه شما درمان شود .
درمان ضعف: جوشانده برگ یا پوست سبزگردو برابر تجویز فوق درمان ضعف است. ۲۰ تا ۳۰ گرم از پوست سبز گردو یا خشک آن را در یک لیتر آب به مدت یک ربع بجوشانید و صاف کنید و قبل از هر وعده غذا یک فنجان از آن را بنوشید .