
نام گردو به هر گونه درخت از خانواده گردو اطلاق میشود. آنها درختانی برگریز هستند به ارتفاع ۴۵-۱۰ متر، با برگهای شانهای به طول ۹۰-۲۰ سانتیمتر، تعداد ۲۵-۵ برگچه و جوانهها دارای درونه حفره دار هستند که این ویژگی در همه بالمیوهایها (Pterocarya) مشترک است بجز گردوهای امریکایی (Carya) در همین خانواده.
از معروفترین مناطق کشت گردو در ایران منطقه شهمیرزاد در استان سمنان است
گردو از دوران ما قبل تاریخ وجود داشتهاست. در قرون وسطی اعتقاد بر این بود که گردو سر درد را معالجه میکند حتی شواهد دال بر وجود یک باغ گردوی بسیار زیبا در باغهای معلق بابل وجود دارد. گردو هم به صورت خشکبار و هم به صورت تازه خورده میشود و از آن در تهیه برخی از غذاها استفاده میشود. گردو منبع خوبی از فسفر، پتاسیم، منیزیم، پروتئین و ویتامین E است.
مقدار فسفر موجود در گردو با ماهی و برنج و حتی تخم مرغ نیز برابری میکند. برگ و پوست گردو مقوی و تصفیه کننده خون است. برگها و پوست آن بخصوص بخاطر ماده تلخ و تانن آن در مداوای بیماریهای پوستی و خنازیر مفید واقع میشوند.
ادامه مطلب »